Buitenland

Vergeven & doorgeven – bij het overlijden van Nelson Mandela

“Our nation has lost its greatest son. Our people have lost a father“, zei President Zuma. Gek hoe zo’n moment waar je al zo lang op voorbereid bent, je toch zo kan beroeren.

Een tijdje terug, toen hij al snel achteruit leek te gaan, bedacht ik dat ik mijn dochtertje moest uitleggen wie hij was. Dat zij, in haar jonge leven, dit moment zou meemaken en zich bewust moest zijn van waar hij voor stond. Ik slaagde er maar matig in het aan haar over te brengen en dat bracht op dat moment ook wel weer een prettige relativering met zich mee.

Hoe bijzonder Nelson Mandela was – de kranten zullen er vol van staan de komende dagen. De verfilming van zijn prachtige biografie, “Long walk to freedom”, gaat volgende week in Nederland in premiere. Op 10 december, mensenrechtendag. Zijn gevoel voor rechtvaardigheid, zijn doorzettingsvermogen, maar vooral zijn vergevingsgezindheid waren van bijna onmenselijke proporties. Wie aan verzoening denkt, denkt aan Mandela.

Mijn grootste politieke kippenvelmoment was op 11 februari 1990. De dag dat Mandela na 27 jaar gevangenschap vrij kwam. Cameraploegen stonden bij het hek van de Victor Verster gevangenis te wachten op een man waarvan niemand eigenlijk precies wist hoe hij er uitzag. We kenden de zwart-wit beelden van een strijdvaardige Mandela uit de jaren zestig, maar wat zou daar na al die jaren nog van over zijn? En toen was hij daar ineens. Ouder, slanker, grijzer. Vuist in de lucht, Winnie aan zijn zij. Het charisma straalde de huiskamer in.

De rest is geschiedenis. Zelden heeft iemand van wie zo veel verwacht werd, ook zo veel waar kunnen maken. Van apartheidsstaat naar “Rainbow Nation”. Natuurlijk heeft het Zuid-Afrika van vandaag nog heel wat problemen, maar het had er niet half zo goed voorgestaan zonder zijn leiderschap. Hij zal een icoon blijven voor zijn land, voor Afrika en voor de rest van de wereld.

Tien jaar na Mandela’s vrijlating bezocht ik die andere gevangenis waar hij zo lang vastzat, op Robbeneiland. Zoals iedereen die daar geweest is, was ik diep onder de indruk. Op de boot terug naar het vastenland had ik het liedje van The Special AKA in mijn hoofd, “Free Nelson Mandela”. Gelukkig blijft de herinnering. En de inspiratie. Ik probeer het mijn dochter vandaag nog maar eens uit te leggen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s